Η ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΤΩΝ ΚΛΑΣΙΚΩΝ ΧΡΟΝΩΝ

Τι δημόσια κτίρια κτίζονται;

Ναοί δωρικού ή ιωνικού ρυθμού και στοές, γυμναστήρια (γυμνάσια), παλαίστρες, θέατρα, θόλοι (κυλινδρικά κτίρια για τη λατρεία θεών του κάτω κόσμου ή ηρώων).

Τι νέο εφευρίσκεται κατά την κλασική εποχή;

Εφευρίσκεται το κορινθιακό κιονόκρανο (μοιάζει με καλάθι περιτυλιγμένο με αγκάθια), το οποίο εμφανίζεται στο εσωτερικό των κτιρίων.

Η Ακρόπολη των Αθηνών

Πάνω στην Ακρόπολη κτίζονται :

1. Τα Προπύλαια : μεγαλοπρεπής είσοδος στην Ακρόπολη. Το αρχιτεκτονικό σχέδιο, που ήταν σύνθετο ανήκει στον Μνησικλή. Συνδύαζε τον ιωνικό και τον δωρικό ρυθμό και είχε πέντε εισόδους. Από την κεντρική είσοδο περνούσε η πομπή με τον πέπλο της θεάς κατά τα Παναθήναια.
2. Ο Παρθενώνας : ο νέος ναός κτίστηκε σε σχέδια του Ικτίνου και του Καλλικράτη. Είναι δωρικός, αλλά συνδυάζει και πολλά ιωνικά στοιχεία (π.χ. ζωφόρος στην οποία υπήρχε παράσταση της πομπής των Παναθηναίων). Πολύ σημαντικά ήταν και τα γλυπτά του, τα οποία ανήκουν στον Φειδία.
3. Ο ναός της Αθηνάς Νίκης : ιωνικού ρυθμού, σε σχέδια του Καλλικράτη.
4. Το Ερέχθειο : ιωνικού ρυθμού

Τα θέατρα

Από τον 5^ο αιώνα π.Χ. τα αρχαία θέατρα γίνονται λίθινα. Το πιο γνωστό θέατρο είναι αυτό της Επιδαύρου (και σήμερα, κάθε καλοκαίρι γίνονται εκεί παραστάσεις, αφού διατηρείται σε άριστη κατάσταση).

Τα αρχαία θέατρα  διαιρούνται σε τρία μέρη :

1. Είναι κτισμένα αμφιθεατρικά στην πλαγιά ενός λόφου (έτσι έχουν τέλεια ακουστική). Στην πλαγιά (=κοίλον) υπάρχουν τα καθίσματα, που διαιρούνται σε δύο μέρη με οριζόντιους διαδρόμους (=διαζώματα), ενώ υπάρχουν και σκάλες που διαιρούν το κοίλον σε κερκίδες. Η χωρητικότητα των θεάτρων συχνά ξεπερνούσε τις 10.000.
2. Απέναντι από το κοίλον υπάρχει ένας επίπεδος κυκλικός χώρος (=η ορχήστρα), όπου έπαιζαν οι ηθοποιοί και ο χορός. Στην ορχήστρα οδηγούσαν δύο διάδρομοι, που λέγονταν πάροδοι.
3. Πίσω από την ορχήστρα είναι ένα απλό κτίσμα (=ησκηνή), στη στέγη του οποίου εμφανιζόταν ο από μηχανής θεός. Μπροστά από τη σκηνή (=προσκήνιο) έχουμε μια κιονοστοιχία, στην οποία τοποθετούσαν τους πίνακες, που ήταν τα σκηνικά του έργου. Αριστερά και δεξιά από τη σκηνή υπήρχαν δύο χώροι που λέγονταν παρασκήνια.

πηγή:http://skapanefs.blogspot.gr/

3. Η αρχιτεκτονική των κλασικών χρόνων. from Kvarnalis75



ΑΚΡΟΠΟΛΗ (Η ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ)

Η ΑΚΡΟΠΟΛΗ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΣΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΗ

ΑΚΡΟΠΟΛΗ-ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ-ΠΑΙΧΝΙΔΙ

ΑΚΡΟΠΟΛΗ-ΠΑΙΧΝΙΔΙ (ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΓΛΑΥΚΑ)

ΑΠΟΘΕΤΗΡΙΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΗ

Η ΑΚΡΟΠΟΛΗ ΑΠΟ ΨΗΛΑ

ΑΚΡΟΠΟΛΗ ΚΑΙ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑΣ-ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΠΕΤΡΑ

Ακρόπολις & Παρθενώνας ~ Αυτοκρατορίες από Πέτρα από KRASODAD


ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ

Τα μυστικά του Παρθενώνα από KRASODAD

ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ-ΠΑΡΘΕΝΩΝΑΣ

Θησαυροί της αρχαίας Ελλάδος ~ Παρθενώνας από KRASODAD

Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΠΑΡΘΡΝΩΝΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΟΡΟΖΙΝΙ

ΤΑ ΜΑΡΜΑΡΑ ΤΟΥ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ ΚΑΙ Η ΚΛΟΠΗ ΤΟΥΣ

Ο ΠΑΡΘΕΝΩΝΑΣ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΓΑΒΡΑ!!!

ΓΝΩΡΙΣΤΕ ΤΗΝ ΖΩΦΟΡΟ ΤΟΥ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ ΚΑΙ ΠΑΙΞΤΕ

ΣΤΑΥΡΟΛΕΞΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ

ΠΑΡΘΕΝΩΝΑΣ-ΠΑΖΛ

ΑΣΚΗΣΗ (ΟΝΟΜΑΣΤΕ ΤΑ ΜΕΡΗ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΥ ΝΑΟΥ)

ΤΟ ΑΡΧΑΙΟ ΘΕΑΤΡΟ

ΑΡΧΑΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ (ΧΑΛΟΥΛΟΣ)

ΧΑΡΤΗΣ ΜΕ ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ

ΑΣΚΗΣΗ ΜΕ ΤΑ ΜΕΡΗ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ

ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΓΙΑ ΤΟ ΑΡΧΑΙΟ ΘΕΑΤΡΟ

ΟΙ ΤΕΧΝΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΗΝ ΚΛΑΣΙΚΗ ΕΠΟΧΗ-ΤΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ

1. Τα γράμματα
Ιστορία

• Θεμελίωση της επιστήμης της ιστορίας

1. Ηρόδοτος = «ο πατέρας της Ιστορίας»:

•  Αφήγηση των περσικών πολέμων.
•  Καταγραφή ιστορίας των ανατολικών λαών, της Αιγύπτου και των ελληνικώνπόλεων.
• Παρουσίαση πολλών μυθολογικών στοιχείων.

2. Θουκυδίδης =ο θεμελιωτής της επιστημονικής ιστορικής έρευνας:

• Εξιστόρηση του πελοποννησιακού πολέμου.
• Χαρακτηριστικά του : ακρίβεια, αντικειμενικότητα και αναφορά πραγματικών αιτίων (όχι μυθολογικών).

3. Ξενοφών = ο συνεχιστής της ιστορίας του Θουκυδίδη:

• Εξιστόρηση της ιστορίας των ελληνικών πόλεων μέχρι την ηγεμονία της Θήβας (362 π.Χ.: «Ελληνικά»).  

Και οι τρεις μεγάλοι ιστορικοί εξιστορούν σύγχρονά τους γεγονότα καιδεν αποφεύγουν υποκειμενικές απόψεις.
Φιλοσοφία

• Ανάπτυξη νέων ρευμάτων

Σοφιστές = μεγάλη η συμβολή τους στην παιδαγωγική και ρητορική.
Σωκράτης – Πλάτων : επικρίνουν τους σοφιστές για προβολή προσωπικού οφέλους.

1. Σωκράτης = ο πατέρας της διαλεκτικής μεθόδου

• Δεν έγραψε κανένα έργο.
• Η διδασκαλία του είναι γνωστή από τα έργα των μαθητών του.
•  Είναι ο κήρυκας της ηθικής διαβίωσης.

2. Πλάτων

•  πίστη στον κόσμο των ιδεών : ιδανική περιοχή, πέρα από τον κόσμο των αισθήσεων, όπου κυριαρχούν το καλό το ηθικό και το ωραίο.

3. Αριστοτέλης

• έβαλε τις βάσεις για πολλές επιστήμες:

Είναι μαζί με το δάσκαλό του Πλάτωνα οι δύο κορυφαίοι διανοητές της
αρχαιότητας.
Το έργο τους αποτελεί τη βάση της σύγχρονης φιλοσοφίας και επιστήμης.
Ιατρική

• Ο Ιπποκράτης από την Κω ιδρύει την πρώτη μεγάλη ιατρική σχολή.

Ρητορική
Ανάπτυξη της ρητορικής τον 4ο αι. π.Χ.

• Τόπος άσκησης της ρητορικής: δικαστήρια, Εκκλησία του Δήμου
•  Ρήτορες : Λυσίας, Ισοκράτης, Δημοσθένης, Ισαίος κ.ά

Θέατρο
Δημιουργία τραγικής ποίησης (τραγωδία – σατυρικό δράμα – κωμωδία).
Μεγάλοι τραγικοί ποιητές
Παρουσιάζουν τους ανθρώπους:

• Αισχύλος  =καλύτερους από ό,τι ήταν
• Σοφοκλής  =όπως θα έπρεπε να ήταν
• Ευριπίδης  =όπως ακριβώς ήταν
• Αριστοφάνης = διακρίνεται στην κωμωδία και σατιρίζει τη σύγχρονή του ζωή.

Χαρακτηριστικά αριστοφάνειου έργου: Τόλμη – σάτιρα – αθυροστομία – καυστικός λόγος.
Το αρχαίο θέατρο διδάσκει τους αρχαίους Έλληνες:

•  Να αποφεύγουν την υπερβολή, την υπεροψία, την αλαζονεία.
•  Να ακολουθούν το μέτρο, τη σύνεση, την αρετή.

Κεφάλαιο Η. Οι τέχνες και τα γράμματα στην κλασική εποχή. 1. τα γράμματα from Kvarnalis75




ΚΛΑΣΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ (ΑΘΗΝΑ)


ΤΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΚΛΑΣΙΚΗ ΑΘΗΝΑ (Ι.Μ.Ε.)

ΡΑΨΩΔΙΑ π 185-336

ΔΟΜΗ  ΧΩΡΙΣΜΟΣ ΣΕ ΕΝΟΤΗΤΕΣ-ΠΛΑΓΙΟΤΙΤΛΟΙ

1η ενότητα: Στ.185-196: Η Αθηνά δίνει εντολές στον Οδυσσέα και αίρει την μεταμόρφωση του .
2η ενότητα: Στ.196-245: Ο αναγνωρισμός
3η ενότητα: Στ.246-260:Ο Τηλέμαχος ζητά πληροφορίες για το νόστο του Οδυσσέα
4η ενότητα: Στ.246-260:Ο Τηλέμαχος ζητά πληροφορίες για το νόστο του Οδυσσέα
5η ενότητα: Στ.261-336: Ο Οδυσσέας καταστρώνει σχέδιο δράσης κατά των μνηστήρων. 

Στ.185-196: Η Αθηνά δίνει εντολές στον Οδυσσέα και αίρει την μεταμόρφωση του .

Η Αθηνά εμφανίζεται στον Οδυσσέα ως από μηχανής θεός. Έχουμε επιφάνεια ή ενανθρώπιση θεού;

Η Αθηνά εμφανίζεται με τη μορφή μιας ωραίας γυναίκας.Πρόκειται για επιφάνεια (όχι για ενανθρώπιση της θεάς) γιατί σκοπός της είναι να την αναγνωρίσει ο Οδυσσέας κι όχι να καλύψει ταυτότητά της πίσω από κάποια μεταμόρφωση.

Ποιος είναι ο σκοπός της παρέμβασής της;

Κατ αρχάς να ξεκαθαρίσουμε ότι η θεά είναι ορατή όνο στον Οδυσσέα, όχι στον Τηλέμαχο, σύμφωνα με τη λαική αντίληψη της εποχής οι θεοί εμφανίζονται μόνο σε όσους θέλουν. Σκοπός της είναι να ανανεώσει την υπόσχεση που είχε δώσει στον Οδυσσέα να του συμπαρασταθεί στον αγώνα κατά των μνηστήρων (ραψ. ν) και να του ξαναδώσει την πραγματική του μορφή. Το χρυσό ραβδί με το οποίο πραγματοποιεί την μεταμόρφωση αποτελεί παραμυθικό στοιχείο (πβ. καλή νεράιδα παραμυθιών)

Στ.196-245: Ο αναγνωρισμός

Το τυπικό του αναγνωρισμού

Ο αναγνωρισμός είναι ένα βασικό μοτίβο της Οδύσσειας,ένας θεματικός τύπος που ακολουθεί μια συγκεκριμένη διαδικασία:

1. Αρχικά αποκρύπτεται η ταυτότητα του Οδυσσέα με τη μεταμόρφωσή του σε ζητιάνο και με την πλαστή ιστορία για το ποιος είναι (στ. 70-75)

2. Τα δύο πρόσωπα που συμμετέχουν στον αναγνωρισμό μένουν μόνα στη σκηνή. Εδώ μένει ο Οδυσσέας με τον Τηλέμαχο, καθώς οι άλλοι βοσκοί είχαν

βγει από το πρωί (στ. 3-4) και ο Εύμαιος εστάλη στο παλάτι για να ενημερώσει την Πηνελόπη (στ. 165-172).

3. Η ταυτότητα του Οδυσσέα αποκαλύπτεται με άρση της μεταμόρφωσής του σε ζητιάνο, με μια δεύτερη μεταμόρφωση σε νέο, όμορφο άντρα (στ. 191-195) και με την ομολογία της πραγματικής του ταυτότητας (στ. 208-209).

4. Ο Τηλέμαχος εκφράζει τη δυσπιστία του να δεχτεί την ταυτότητα του ξένου (στ.214-224) αλλά δεν απαιτεί αποδεικτικά στοιχεία, όπως συμβαίνει στις

διαδικασίες αναγνωρισμού.

5. Ο Οδυσσέας, για να πείσει τον Τηλέμαχο ποιος είναι, επαναλαμβάνει με έμφαση ότι είναι ο Οδυσσέας (στ. 226-231) και εξηγεί ότι η αλλαγή στην

εμφάνισή του έγινε με επέμβαση της θεάς Αθηνάς (στ. 232-238).

6. Ακολουθεί ο αναγνωρισμός συνοδευόμενος από τον σπαρακτικό θρήνο πατέρα και γιου (στ. 239-246).

Αποκλίσεις από την τυπολογία:Ποιο από τα βήματα του τυπικού του αναγνωρισμού παραλείπεται εδώ;

Ο Τηλέμαχος πείθεται εύκολα και δε ζητά αποδείξεις. Ίσως γιατί είναι ο μόνος που συναντά τον Οδυσσέα όπως πράγματι είναι και όχι παραμορφωμένο. Άλλωστε σύμφωνα με μια αναφορά της Ελένης στη ραψ. δ πατέρας και γιος μοιάζουν τόσο πολύ εξωτερικά που θα μπορούσε ο καθένας να αναγνωρίσει στον άλλο τον εαυτό του.

Ποια τα συναισθήματα των δυο προσώπων και με ποιο τρόπο αποδίδονται;

Τα συναισθήματα εκφράζονται με χαρακτηριστικές για τον καθένα εκδηλώσεις:ο Οδ. φιλησε το γιο του και τα δάκρυα κύλησαν από τις παρειές στο χώμα, ο Τηλ. νέος , πιο εκδηλωτικός, «χύθηκε πάνω του οδυρόμενος και βουρκωμένος τώρα τον αγκάλιασε».

Με ποιο εκφραστικό μέσο αποδίδεται η σκηνή της αναγνώρισης πατέρα-γιου;

Ο Ποιητής χρησιμοποιεί την παρομοίωση. Οι δύο άντρες αγκαλιάζονται και θρηνούν , όπως τα πουλιά, όταν χάσουν τα μικρά τους. Περίεργη φαίνεται η επιλογή του ποιητή να μας τους δείχνει να θρηνούν την ώρα της χαράς: αντί να χύσουν δάκρυα χαράς, οι δύο άντρες ξεσπούν σε θρήνο. Με αυτό τον τρόπο ο ποιητής καταφέρνει

•    να προσδώσει μεγαλύτερη ένταση στη σκηνή,
•   να δείξει ότι το συναίσθημα της στέρησης κυριαρχεί περισσότερο κι από τη χαρά της αντάμωσης

Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της σκηνής του αναγνωρισμού είναι ότι ο ποιητής απέφυγε να τη φορτώσει με πολλά κι εντυπωσιακά εκφραστικά μέσα.

Στ.246-260:Ο Τηλέμαχος ζητά πληροφορίες για το νόστο του Οδυσσέα

Αμέσως μετά την αναγνώριση, ο Τηλέμαχος, βουρκωμένος από τη συγκίνηση και γεμάτος περιέργεια ρωτά τον πατέρα του πως έφτασε στην Ιθάκη. Οι ερωτήσεις που κάνει (στ.248-250)  αποτελούν τυπικές ερωτήσεις που χρησιμοποιούνται για κάποιον που ήρθε από μακριά. Η απάντηση του Οδυσσέα ανακαλεί στο μυαλό των ακροατών γεγονότα γνωστά από το παρελθόν (νησί Φαιάκων). Γρήγορα όμως ο Οδυσσέας φέρνει τη συζήτηση στο παρόν και στα προβλήματά του.

Στ.261-336: Ο Οδυσσέας καταστρώνει σχέδιο δράσης κατά των μνηστήρων.

Ο Οδυσσέας καταστρώνει σχέδιο δράσης κατά των μνηστήρων.Ποιο είναι αυτό;

Ο Τηλέμαχος να πάει ξημερώματα στο παλάτι, όπου θα καταφθάσει αργότερα ο Οδυσσέας ως ζητιάνος. Βασική προϋπόθεση για την επιτυχία του σχεδίου είναι ο Τηλέμαχος να δείξει ανοχή στην όποια κακή συμπεριφορά των μνηστήρων απέναντι στο γέρο ζητιάνο. Όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή ο Οδυσσέας θα του γνεύσει να μαζέψει όλα τα όπλα των μνηστήρων και να κρατήσει μόνο τα όπλα για αυτόν και το γιο του. Ο Οδυσσέας τονίζει ότι η παρουσία του πρέπει να μείνει μυστική από όλους ακόμη κι από την Πηνελόπη ή τον Λαέρτη, ώστε να δοκιμάσουν τη πίστη των γυναικών και των δούλων.

ΕΠΙΚΗ ΕΙΡΩΝΕΙΑ
Με την επική ειρωνεία διατηρείται αμείωτο το ενδιαφέρον του ακροατή-αναγνώστη για την εξέλιξη της υπόθεσης.
Στο απόσπασμά μας, επική ειρωνεία έχουμε στους στίχους 200 («ξένε»)  και 216 («δεν είσαι εσύ ο πατέρας μου»). Ο Τηλέμαχος αγνοεί στοιχεία που εμείς γνωρίζουμε.

ΠΡΟΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
α) 185-186 : η Αθηνά δίνει εντολή στον Οδυσσέα να αποκαλύψει στον γιο του την ταυτότητά του  : προικονομείται η αναγνώριση.
β) 187-188, 260, 307-308 : προοικονομείται η μνηστηροφονία και η συνεργασία πατέρα και γιου.
γ) 188-190 : η θεά Αθηνά θα είναι παρούσα στη μνηστηροφονία : προοικονομείται το επιτυχές αποτέλεσμα.

ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ ΤΗΣ ΘΕΑΣ ΑΘΗΝΑΣ
Επιφάνεια είναι όταν οι θεοί εμφανίζονται ως θεοί στους ανθρώπους για να τους συμβουλεύσουν, να τους προειδοποιήσουν ή να τους δώσουν εντολές.
Στους στίχους 185-190, η Αθηνά εμφανίζεται στον Οδυσσέα, τον καλεί έξω από την καλύβα και τον προτρέπει να ομολογήσει στον Τηλέμαχο ότι είναι ο πατέρας του και να σχεδιάσουν μαζί τη μνηστηροφονία. 

ΑΝΘΡΩΠΟΜΟΡΦΙΣΜΟΣ
Οι θεοί συχνά συμπεριφέρονται σαν άνθρωποι. Στην ενότητά μας, η Αθηνά δηλώνει ότι αγαπά τις μάχες και ότι θα πάρει μέρος στη μνηστηροφονία (188-190, 326-327).

ΑΥΤΟΔΙΚΙΑ
Όταν τα θύματα ή οι συγγενείς των θυμάτων αναλαμβάνουν να τιμωρήσουν τον θύτη. Αυτή η μορφή απονομής δικαιοσύνης ίσχυε σε εποχές όπως η ομηρική, όπου δεν υπήρχε γραπτό δίκαιο, αλλά υπάρχει (δυστυχώς) και στην εποχή μας. Στην ενότητά μας, ο Οδυσσέας και ο Τηλέμαχος αναλαμβάνουν οι ίδιοι να τιμωρήσουν τους μνηστήρες για την απρεπή συμπεριφορά τους.

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ
Η Αθηνά δεν είναι παρούσα καθ’όλη τη διάρκεια της αναγνώρισης του Οδυσσέα από τον Τηλέμαχο, αλλά ο ρόλος της είναι ιδιαίτερα σημαντικός :
α) δίνει εντολή στον Οδυσσέα να ομολογήσει στον γιο του την πραγματική του ταυτότητα και να σχεδιάσουν τη μνηστηροφονία (185-187).
β) βοηθά στην αναγνώριση, γιατί αίρει τη μεταμόρφωση του Οδυσσέα και με μαγικό τρόπο τον κάνει από ζητιάνο, ωραίο άνδρα (191-195)
γ) υπόσχεται στον Οδυσσέα βοήθεια κατά τη διάρκεια της μνηστηροφονίας (188-190).

ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΔΡΑΣΗΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΜΝΗΣΤΗΡΩΝ
α) Ο Τηλέμαχος θα πάει την αυγή στο παλάτι (298-299)
β)  Ο Οδυσσέας θα κατέβει αργότερα στην πόλη με τον Εύμαιο και θα μπει στο παλάτι με τη μορφή ζητιάνου (300-301).
γ) Ο Τηλέμαχος δεν πρέπει να αντιδράσει στις προσβολές και τις προκλήσεις των μνηστήρων.
δ) Ο Οδυσσέας θα ειδοποιήσει με νεύμα τον Τηλέμαχο την κατάλληλη στιγμή να μαζέψει τον οπλισμό από το παλάτι και να κρατήσει μόνο δύο σπαθιά, δύο δόρατα και δύο ασπίδες. (309-326)
ε) Η Αθηνά θα είναι παρούσα στο φονικό και θα βοηθήσει : αυτή την πληροφορία τη δίνει ο Οδυσσέας στον Τηλέμαχο για να τον εμψυχώσει (326-327).
στ) Το σχέδιο θα πρέπει να μείνει κρυφό, προκειμένου να δοκιμαστούν για την αφοσίωσή τους τα αγαπημένα πρόσωπα και οι δούλοι (328-336).

ΟΜΗΡΙΚΗ ΠΑΡΟΜΟΙΩΣΗ
242-245
Αναφορικό μέρος : 242-244 (το κλάμα των πουλιών που οι κυνηγοί τους αρπάζουν τα μικρά τους)
Δεικτικό μέρος : 245 (έντονο και πικρό κλάμα του Οδυσσέα και του Τηλέμαχου)
Κοινός όρος : το δυνατό κλάμα.

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΙ

1. Τηλέμαχος : Στην αρχή είναι εξαιρετικά δύσπιστος, κάτι που είναι απόλυτα δικαιολογημένο, αφού η ξαφνική μεταμόρφωση του ζητιάνου, του προκαλεί έκπληξη. Στη συνέχεια πείθεται και συγκινημένος πέφτει στην αγκαλιά του πατέρα του. Στη συνέχεια εκδηλώνει το ενδιαφέρον του, θέτοντας ερωτήσεις στον πατέρα του για τις περιπέτειές του. Δείχνει εμπιστοσύνη στον πατέρα του και υπακούει στις εντολές που δίνει ο Οδυσσέας σχετικά με το σχεδιασμό της μνηστηροφονίας.
2. Οδυσσέας : Είναι γενναίος, αποφασιστικός, έξυπνος και προνοητικός. Ταυτόχρονα, είναι και τρυφερός και προστατευτικός πατέρας. Εκδηλώνει την χαρά του για τον Τηλέμαχο και δεν ντρέπεται να κλάψει , δείχνοντας ότι για τους ήρωες το κλάμα δεν είναι ντροπιαστική πράξη, αλλά ειλικρινής εκδήλωση των συναισθημάτων τους. Με απόλυτη ψυχραιμία καταστρώνει ένα πανέξυπνο σχέδιο για τη μνηστηροφονία που φανερώνει την ευστροφία και τη διορατικότητα του ήρωα. Τέλος, είναι ιδιαίτερα αγαπητός στην Αθηνά, κάτι που αποδεικνύεται από το γεγονός ότι η Αθηνά παρουσιάζεται μπροστά του, τον συμβουλεύει και του υπόσχεται βοήθεια.